Nieuwsberichten

Klik op onderstaande kopjes om de nieuwsberichten te lezen.

 

 

Elke zaterdag een dominicaanse stem op Radio 5

Vanaf september 2017 is elke zaterdag rond 18.55 uur een Dominicaanse overpeinzing te horen aan het einde van het KRO-NCRV-programma Zin in Weekend op Radio 5.
Zin in Weekend is het radioprogramma van KRO-NCRV dat actualiteiten uit kerk en samenleving brengt, in een ontspannen mix met muziek. In de zomer waarin we het 800-jarig bestaan van de dominicanen vierden, was een serie over de sacramenten te beluisteren op de radio.
 

Presentatoren zijn Wilfred Kemp en Annemiek Schrijver. Tom Dirks is eindredacteur. Arjan Broers adviseerde de dominicaanse vertellers.
 

Zr. Baptiste Tuin o.p., dominicanes van Voorschoten, beet op 2 september het spits af met deze overdenking over een uitspraak van Dominicus: ‘Als het zaad gezaaid is, zal het vrucht dragen. Als het opgehoopt ligt, zal het verrotten.’

Veertien vrouwen en mannen (broeders, zusters en leken) zorgen in totaal voor de 36 afleveringen. Hoe verschillend ook: ze zullen allemaal een verbinding leggen tussen een gedachte van een dominicaanse zinzoeker uit eerdere eeuwen en ons leven nu.
 

In de komende maanden zijn ook de stemmen te horen van Leo de Jong, Karin Bornhijm, Henk Jongerius, Jozef Essing, René Dinklo, Richard Steenvoorde, Michael-Dominique Magielse, Holkje van der Veer, Thomas Volkers, Erik Borgman, Felix Rutten, Joy van der Werf en Bep van der Wilk.
 

http://www.nporadio5.nl/zininweekend
 

 

Dominicaanse berichten

Priesterfraterniteiten zijn bij ons nogal onbekend. Heel anders dan op de Filippijnen, waar wereldgeestelijken uit verschillende bisdommen zich in negen fraterniteiten hebben verenigd. Ze proberen hun Regel te volgen die is gebaseerd op de ‘Regula Fraternitatum Sacerdotalium Sancti Dominici’. Een hele mondvol!
Tijdens het bezoek van de Magister werden de fraterniteiten officieel opgericht. Ze hebben een eigen leidraad en proberen deze Dominicaanse Regel in hun dagelijks leven als parochiegeestelijke in praktijk te brengen.

 

De laatste tijd zijn in de V.S. nogal wat vrouwen ingetreden in contemplatieve Dominicaanse kloosters. Het lijkt niet voor de hand te liggen, want de meesten van hen hebben een goede opleiding en een carrière in het vooruitzicht. Nu leven ze zonder hun mobieltje en andere ‘weldaden’ van de moderne tijd. Dat houden ze alleen vol omdat ze dichtbij zichzelf, bij elkaar en bij God leven. Hun leven krijgt betekenis in de vrijheid van hun uiterste afhankelijkheid van God.

 

De algemene promotor van de Dominicaanse leken bezocht op het Dominicusfeest twee bisdommen in Vietnam. Er zijn in dat land niet minder dan 117.000 Dominicaanse leken. Bij de viering van het Dominicusfeest in de Bui Chu kathedraal waren maar liefst vijfduizend Dominicaanse leken aanwezig.


 

 

Boekbespreking: De triomf van Thomas van Aquino

De triomf van Thomas van Aquino, het imposante schilderij van Willem van Konijnenburg (1868-1943) in de Zwolse dominicanenkerk, is ooit een ‘thomistisch planetarium’ genoemd. Alles op dit grote doek draait om de dominicaner kerkleraar met de ster op zijn borst. Hij vormt het stralende middelpunt, de universele bron van wijsheid en kennis. De taferelen om hem heen refereren aan zijn theologie en de reikwijdte ervan.
Toen Van Konijnenburg de opdracht in 1923 aanvaardde, was de verwachting dat hij er ongeveer twee jaar voor nodig zou hebben, maar het zouden vele jaren worden: pas in 1938 was het kunstwerk voltooid.
De triomf van Thomas van Aquino heeft een fascinerende ontstaansgeschiedenis die zich afspeelt tegen de achtergrond van katholieke herleving, neothomisme en vernieuwing van de kerkelijke kunst. Op het schilderij, waarvan de thematiek deels buiten de gebaande paden gaat, zijn veel bijzondere details te ontdekken. Dit boek zoomt erop in.
De foto’s in dit boek zijn van de hand van Joop van Putten.

 

Iets meer over Willem van Konijnenburg.
Hij verliet in maart 1884 op 16-jarige leeftijd voortijdig het gymnasium van Den Haag. Hij had daar anderhalve klas doorlopen.
Het eerste teken- en schilderonderricht kreeg hij van zijn moeder, waarna hij verderging in een zomercursus aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (1881); ook kreeg hij lessen van de tekenleraar J.C. d'Arnaud Gerkens (1882-1892). Vanaf mei 1884 volgde Van Konijnenburg de opleiding voor de MO-akte tekenen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten en slaagde daar in oktober 1886. Daarna ging hij lesgeven aan privé-leerlingen.
Tot zijn leerlingen behoorden onder anderen de illustratrice Rie Cramer, en de schilderes Jeanne Bieruma Oosting. In 1921/1922 ging hij ook lesgeven aan koningin Wilhelmina. De vorstin wilde realistische landschappen schilderen in de traditie van de Haagse School.
 

De relatie met de koningin leverde hem in 1923 de opdracht een serie postzegels bij haar zilveren regeringsjubileum te vervaardigen en later, in 1940, een definitieve serie postzegels met haar beeltenis. In de tussentijd was hij verantwoordelijk voor de allereerste serie Zomerzegels, in 1935.

ISBN 978 90 5625 474 2 , 112 blz.


                     

 

Overleden: zuster Maria Franciscus Castricum o.p.

Op 87 jarige leeftijd overleed op 7 oktober 2017 zuster Francisus Castricum.

Riet groeide op in een gezin van zeven kinderen.
Als oudste meisje hielp zij haar moeder zo veel zij kon. Ze paste op de kleintjes, deed met hen spelletjes en las ze mooie verhalen voor.
Zij was godsdienstig en wilde graag naar het klooster.

 

Op 25-jarige leeftijd trad ze in bij de zusters Dominicanessen en koos de naam Franciscus.
Na het behalen van de onderwijsakte heeft ze op verschillende plaatsen gewoond en gewerkt in het onderwijs. Maar telkens ging het na een kortere of langere periode niet goed. Na twaalf jaar in een communiteiten geleefd te hebben, kwam ze tot de ontdekking dat leven in een gemeenschap voor haar niet haalbaar was. Zij kreeg toestemming om alleen te gaan wonen en vond een onderwijsbaan in Nieuwerkerk aan de IJssel. Daar heeft zij op creatieve wijze ruim twintig jaar lesgegeven.

 

Het geloof boeide haar. Daarom ging zij, naast haar werken op school, theologie studeren. Na het afronden van de studie, zegde ze haar onderwijsbaan op en kreeg een aanstelling als pastoraal werkster in de parochie van Nieuwerkerk aan de IJssel. Zij bereidde kinderen voor op de Eerste Communie en het Vormsel.
Ze ging voor in vieringen, gaf bijbelcursussen, hield lezingen en bezocht ook veel mensen. Met veel gedrevenheid heeft ze dit gedaan. Hier lag haar hart!

 

En dan wordt ze ernstig ziek en moet haar taak neerleggen. Na een lange herstelperiode zet zij zich als vrijwilliger nog verschillende jaren in op diverse terreinen.

 

Vanwege afnemende krachten verhuist zij in 2008 naar Nijmegen. Ze woont in een appartement in Catharinahof en probeert daar haar leven weer op te bouwen.
Omdat zij meer zorg nodig had, verhuisde zij na veel wikken en wegen naar Huize Rosa. Het steeds minder kunnen en toch graag willen, maakte voor haar het leven zwaar.

 

Zaterdag 7 oktober is zuster Franciscus vredig ingeslapen.
Moge op dat moment in vervulling zijn gegaan wat Huub Oosterhuis in een lied verwoord en waarvan wij nu het eerste couplet zullen zingen:
“De Heer heeft mij gezien en onverwacht
ben ik opnieuw geboren en getogen”.

                                                       

 

Hoe het 800 jaar geleden begon ...

Het leven van Sint Dominicus (1170 - 1221) begon - zoals dat van de meeste andere kinderen - samen met zijn familie en vrienden. Zijn ouders waren in goede doen, maar niet echt rijk.
Het was een vroom gezin. Er waren al twee zonen aan het studeren voor het priesterschap. Maar intussen hadden ze een redelijk normaal leven in Caleruega, in Oud-Castilië.

 

Toch waren er wat vroege aanwijzingen voor een grote toekomst. Vóór zijn geboorte had Juana, de moeder van Dominicus, een visioen. Ze zag een hond met een vlammende toorts in zijn bek, die tijdens het lopen de hele wereld in vuur en vlam zette. Dat werd geïnterpreteerd als een teken dat haar zoon de wereld in lichterlaaie zou zetten met het Evangelie. Ook verscheen er bij zijn doopsel een soort ster op het voorhoofd van Dominicus.
Dat heeft ertoe geleid dat de toorts en de ster symbolen zijn geworden van Sint Dominicus en van de Orde die hij heeft gesticht.

 

Hoewel hij een andere kant op had kunnen gaan, volgde Dominicus in de voetstappen van zijn broers en begon hij aan zijn studie voor het priesterschap. Terwijl hij daarmee bezig was, brak er een hongersnood uit en hij is erom bekend dat hij zijn boeken verkocht (het middeleeuwse equivalent van de tegenwoordige computer of smartphone!). Hij gebruikte het geld om voor de armen te zorgen.
Deze edelmoedige jongeman werd kort daarna tot priester gewijd en sloot zich vervolgens aan bij een religieuze gemeenschap in Osma. Hij stelde zich waarschijnlijk een eenvoudig en rustig leven voor. Maar God had, naar het schijnt, andere plannen.

Father Dominic McManus, OP


 

 

Bidden voor elkaars intenties helpt

Als Dominicanessen vormen wij een gebedsgemeenschap.
Bidden is een belangrijke pijler in ons leven.
Door samen te bidden getuigen wij aan elkaar, dat Christus onder ons aanwezig is.
Onze verbondenheid met Christus, onze bezinning en gebed brengen ons ook dichter bij God.

Wij leggen ons leven in Gods Hand en zijn ervan overtuigd dat hij ons bidden en onze intenties hoort.
Dit beperkt zich niet alleen tot ons eigen leven. Wij willen graag anderen “meenemen” in ons gebed. Wanneer u een intentie hebt waarvoor wij samen kunnen bidden …….. kijk bij het kopje “Bidden” om de intentie op te geven.