nieuw boek Timothy Radcliffe: ‘Leven in volheid’

Arjan Broers, projectleider van ‘Leven in volheid’ schreef deze aanbeveling voor de Skandalon-nieuwsbrief:

 

Waarom raken onze tijdgenoten wel geboeid door Narnia, In de ban van de ring en andere fantasievolle verhalen, maar zien ze niet dat het christendom hen uitnodigt om het avontuur van onze transcendentie aan te gaan?

Die vraag uit het boek van Timothy Radcliffe, nu vertaald als Leven in volheid, greep me onmiddellijk. Volgens deze Engelse dominicaan en internationaal bekende spreker nodigt God ons daartoe uit: leven in volheid, inclusief het paradoxale karakter van ons bestaan.

 

Leven in volheid is een heerlijk boek: speels, geestig, uitdagend.

Radcliffe is een rasverteller die iets zeldzaams combineert: hij is een door en door gelovig mens die tegelijk open en geïnteresseerd is in andersdenkenden. Behalve met theologen en filosofen gaat hij graag in gesprek met kunstenaars van allerlei slag, met ‘iedereen die de schoonheid en de rommeligheid van het menselijk leven begrijpt, of ze nu gelovig zijn of niet’.

 

Dankzij de zusters en broeders van de dominicaanse familie in Nederland maakten we van Leven in volheid ook een project. Twaalf mensen van de verbeelding, zes predikers en zes kunstenaars, zijn in koppels vanuit hun expertise in gesprek gegaan over thema’s uit het boek.

Hun indrukken geven ze terug in muziek, dans, schilderkunst, cabaret, animatie en een conceptueel kunstwerk. Vanwege corona is het in december en januari te zien op internet, hopelijk in het nieuwe jaar ook ergens in het ‘echt’, met publiek.

 

Twaalf mensen van de verbeelding, geïnspireerd door Radcliffes boek.

Toen hij van dit plan hoorde, was hij aangenaam verrast. In augustus werd hij geopereerd aan kanker in zijn kaak, waardoor hij lange tijd niet in staat is om te spreken. Des te veelzeggender, vond hij, dat nu anderen zijn ‘stem’ verder dragen.

In een videoboodschap aan de predikers en kunstenaars, vlak voor zijn operatie opgenomen, zegt hij: ‘Het christendom heeft altijd gebloeid als ze openstond voor gesprek, vooral met degenen die anders zijn.

Mijn droom was dat dit boek gesprek zou stimuleren, vooral tussen theologen, gelovigen en creatieve mensen: kunstenaars, schrijvers, musici, zelfs cabaretiers.’

 

Ik zou willen dat ik vaker zulke boeken las

We hebben ontmoetingen nodig met diepgang, vindt Radcliffe. Niet ontkerkelijking is het grootste probleem van deze tijd, maar de ‘globalisering van de oppervlakkigheid’, zegt hij paus Franciscus na. We moeten leren oog te hebben voor de veelvormigheid van ons bestaan en de lagen van betekenis die overal in te ontdekken zijn. .

Radcliffes leidraad in zijn boek is het verhaal van de leerlingen die op reis gaan met Jezus. Hierin verkent hij levensthema’s als volwassen worden, genezing, zintuiglijkheid en hoop.

 

Dogma’s of moraal, als het over geloof gaat, gaat het dáár vaak over. Maar Timothy Radcliffe zet de verbeelding voorop en proeft de kracht ervan. De oerkracht, wat mij betreft. Dat zet niet zozeer aan tot debat, maar wel tot gesprek. En het zorgt voor een innerlijke vrijheid om ja te zeggen tegen het leven, inclusief alles.

Ik zou willen dat ik vaker zulke boeken las. Het geeft me moed om het avontuur van mijn eigen bestaan aan te gaan en te genieten van het gesprek erover.

 

zie ook: www.dominicanen.nl