Ter nagedachtenis aan Zuster Joy van der Werf o.p

Zij overleed op 17 november 2022 te Nijmegen. Op 24 november hebben wij in de Dominicuskapel te Nijmegen een viering gehouden tot haar gedachtenis,

 

Zuster Joy was een vrouw met veel talenten. Na haar professie mocht ze deze verder ontwikkelen. Vanwege haar muzikaal talent werd ze toegelaten tot het conservatorium waar zij zich heeft bekwaamd in piano en orgel spelen. Ze werd lerares muziek op de MMS en de ULO

 

Het Tweede Vaticaans Concilie had grote invloed op haar religieus leven. Samen met anderen zocht zij naar nieuwe vormen en het kloosterleven werd kritisch beschouwd: alles werd opnieuw bevraagd, hetgeen leidde tot nieuwe vormen van denken en doen. In die jaren heeft zuster Joy deel uitgemaakt van verschillende religieuze woonvormen.

 

In 1981 verhuisde ze naar Zwolle om daar met zuster Raymunda en zuster Petra te gaan samenwerken met de dominicanen. Na enkele verhuizingen vestigde de vrouwencommuniteit Kohèlet zich in een gang van het Dominicanenklooster. Dit kwam de samenwerking met de broeders ten goede.

In 2013 keerde ze terug naar Neerbosch vanwege haar functie als bestuurslid van de congregatie

 

De dominicanes Joy was een ware predikvrouw.

Verkondigen zat haar in het bloed,

in gesproken én geschreven taal. Prediker was haar grote voorbeeld.

In de geest van Prediker schreef zij:

 

‘Ja, alles had en heeft een tijd:

een tijd van wikken en wegen,

een tijd van besluiten nemen.

Een tijd van voortzetten

en een tijd van beëindigen.

 

Een tijd van schatten verzamelen en bewaren

een tijd van wegdoen en overdragen.

Een tijd van zorgen en behoeden,

een tijd van loslaten en overdragen.

Soms het een doen

en het andere niet laten.

 

Een doodlopende weg ingaan

die, niet voorzien, toch verder voert

… die weg in durven slaan

zonder te weten waarheen deze voert.

 

Zorgen en zaaien,

soms moe en zwaar,

dan weer met vreugde voortgestuwd door de Geest.

 

God zag en gaf wasdom

ook als wij zelf niet zagen hoe Hij dat deed.’