Roepingenzondag: Je komt als geroepen

Elk jaar op de vierde zondag van Pasen viert de Rooms-Katholieke Kerk Wereldroepingendag – in 2020 is dat op 3 mei. Op Roepingenzondag wordt wereldwijd in alle kerken en kloosters speciaal gebeden voor roepingen tot het priesterschap, het diaconaat en het godgewijde leven.

Als motto is dit jaar voor Nederland gekozen: ‘Je komt als geroepen’.

 

Evenals andere jaren hebben de bisdommen en de Konferentie Nederlandse Religieuzen binnen het Interdiocesaan roepingenoverleg samengewerkt aan materialen voor deze dag. Het materiaal bestaat uit een folder, een gebedenboekje en een poster.

Op deze Roepingenzondag is speciaal aandacht voor het horen van en openstaan voor het Woord van God.

Wat wil ik met mijn leven en wat wil God van mij?

 

“Het woord ‘roeping’ kan in een ruime zin begrepen worden als oproep van God. Het bevat de oproep tot leven, de oproep tot vriendschap met Hem, de roeping tot heiligheid, enzovoort. Dit heeft een grote waarde, omdat het heel ons leven plaatst voor de God die ons bemint. En dit stelt ons in staat te begrijpen dat niets de vrucht is van een zinloze chaos, maar dat alles onderdeel kan worden van een antwoord aan de Heer, die een schitterend plan voor ons heeft” (Paus Franciscus, Christus vivit, 248).

 

Dit jaar zal er evenals vorig jaar in de eerste week november een nationale roepingenweek worden gehouden waarin aandacht en gebed wordt gevraagd voor het roepingenwerk. Ook is er van 16-18 oktober een landelijk roepingenweekend gepland.

 

Poster Roepingenzondag 2020

Wereldwijde ketting van gebed woensdag 29 april

Magister Gerard Timoner vraagt alle leden van de dominicaanse familie wereldwijd om op woensdag 29 april om 9.00u de Rozenkrans te bidden.

 

De dominicaanse familie bestaat uit contemplatieve zusters, actieve zusters, broeders, lekendominicanen, fraterniteiten en jeugdbewegingen. De rozenkrans is een meditatieve gebedsvorm die volgens de legende door Maria zelf aan Dominicus is gegeven.

 

Magister Gerard Timoner nodigt alle leden van de dominicaanse familie uit om in deze tijd van de Coronacrisis als een ketting over de wereld de rozenkrans te bidden op woensdag 29 april om 9.00u, lokale tijd.

 

‘Als het kan, deel je gebed dan online’, staat in de oproep te lezen.

 

29 april is de feestdag van Catharina van Siëna, een van de belangrijkste heiligen uit de dominicaanse traditie; mystica, kerklerares en patroon van Europa.

 

‘We bidden voor de zieken, voor de gezondheidsdiensten, voor de families van de zieken, voor wie economisch, sociaal en psychisch lijdt onder de pandemie.’

In gebed verbonden

Een van de mooie aspecten van ons leven  als religieuze vind ik het gebed.

Door de dag heen wordt altijd wel ergens in de wereld gebeden.

In kerken, kapellen, kloosters en abdijen en bij mensen thuis of onderweg.

Ik voel mij in gebed verbonden met de wereld en de mensen om mij heen.

De oproep om in deze tijd meer tijd aan bidden te besteden spreekt mij dan ook aan.

 

Zondag 22 maart begon vanaf 12 uur een gebedscirkel  via het internet. Ieder uur kon men meebidden met het gebed van een bisschop vanuit zijn eigen bisdom.

 

Tijdens de persconferentie van premier Rutte op dinsdag 21 april bleek het einde van de maatregelen nog niet in zicht te zijn.

Er is een kleine versoepeling, maar de meeste maatregelen blijven noodzakelijk.

De vraag om vol te houden, geldt ook voor het bidden in deze zo spannende tijd.

Het onderstaande gebed kan daarbij tot hulp zijn.

 

Gebed van de Nederlandse bisschoppen

God, toevlucht in onze nood,

kracht in onze vertwijfeling en angst,

vertroosting in ziekte en lijden.

Wees ons, uw volk, nabij en genadig

nu wij allen de gevolgen ondervinden

van het uitgebroken corona-virus.

Wees een Beschermer voor hen

die dit virus hebben opgelopen,

Wij bidden voor hen om hoop en genezing.

Wij bidden voor hen die aan de gevolgen van dit virus

zijn overleden, dat zij bij U geborgen mogen zijn.

Wij bidden voor allen die werkzaam zijn

in de gezondheidszorg en het openbaar bestuur.

Dat zij uw nabijheid en zegen mogen ervaren in hun werk

ten dienste van heel de samenleving.

Doe ons beseffen hoe groot uw liefde is voor ieder van ons

en dat Gij met ons zijt nu wij de kwetsbaarheid van ons

bestaan ervaren.

Versterk ons geloof en onze hoop

zodat wij ons altijd zonder aarzelen overgeven

aan uw vaderlijke voorzienigheid.

Door Christus onze Heer.

Tips voor een digitale dominicaanse bezinning

Huissen: zie voor de tijden van de lauden en eucharistie de kerkomroep.

https://www.kerkomroep.nl/#/kerken/11394

 

Rotterdam: podcasts via soundcloud te vinden op de homepage:

https://dominicanen010.nl/

 

Utrecht:    elke zondag om 10.00u een viering die terug te kijken is via

YouTube: www.huisvandominicus.nl

 

Zwolle:   op zondag om 10.00 uur een viering via kerktelevisie.

https://kerkdienstgemist.nl/stations/795/events/live

 

Overleden: zuster Maria Frederica Peerdeman o.p.

Zuster Frederica was het negende kind in een gezin van twaalf kinderen.

Zij is altijd nauw betrokken geweest bij het wel en wee van haar familie.

Vanaf haar intrede in de congregatie heeft zij zich met grote ijver en blijmoedigheid ingezet in de huishouding. Vooral de was had haar aandacht en liefde.

In solidariteit met haar medezusters droeg zij op deze manier bij aan het verwezenlijken van het doel van de congregatie.

Zuster Frederica had aandacht voor de zwakke en kwetsbare mensen in de samenleving. Velen konden rekenen op haar aandacht, haar praktische hulp en gebed.

Zij vertrouwde op de Geest van God en de hulp van Maria. Bij Maria van Altijddurende Bijstand vond ze steun en troost in moeilijke tijden.

 

Een groot deel van haar leven heeft zij gewoond in het klooster aan de Kootwijkstraat in Den Haag. Ook heeft  zuster Frederica in Huize Heeckeren te Goor en in verschillende huizen te Nijmegen gewoond.  De laatste jaren in Huize Rosa.

 

Zelf schreef zij over haar leven:

“Zelf ben ik een schakeltje in het geheel van de Congregatie en zo probeer ik een steentje bij te dragen, door me in te zetten waar ik nog kan ( volgens krachten en middelen).

De gemeenschap is me dierbaar, daar we samen onze roeping proberen waar te maken, om respectvol met elkaar om te gaan, ook in moeilijke tijden.

Het besef dat ik er niet alleen voor sta, maar dat we er samen aan mogen werken het werk van St. Dominicus verder uit te dragen, waarvoor ik me aan de congregatie heb verbonden. Om zo, samen met Gods Geest bezield te streven naar de voltooiing van ons leven.”

 

Op 15 maart 2020 is zij overleden.

Moge zij rusten in vrede, bij de Heer aan wie zij haar leven toegewijd heeft.

 

derde boek Holkje van der Veer

Zaterdag 23 november werd ‘Drijf-veer. De angst voorbij’ gepresenteerd in het klooster van Huissen. Het is het derde boek van dominicanes Holkje van der Veer.

 

In 2013 verscheen Verlangen als antwoord, een boek over haar roeping als dominicanes. In 2016 verscheen Veer-kracht, dat gaat over de levenslessen die zuster Holkje kreeg door wat ze haar ‘bijzondere lichaam’ noemt. Het Syndroom van Marfan bepaalt haar dagelijks leven en ook deels haar spiritualiteit.

 

Nu is Drijf-veer. Voorbij de angst verschenen. Uitgever en norbertijn Joost Jansen reikte haar het eerste exemplaar aan. Holkje gaf de eerste boeken door aan mensen veel betekend hebben bij het schrijven aan het boek, zoals Joris. Hij is leerling aan de Monnikskap in Nijmegen, een school voor havo/vwo voor kinderen met een beperking. Holkje doet daar eens per week vrijwilligerswerk. Mooi detail is dat de school deel is van het Dominicus College, begonnen als kleinseminarie van de dominicanen.

 

Bij de feestelijke presentatie, zaterdag 23 november in Huissen, speelde Holkje nog eenmaal het deel van de voorstelling ‘Cabaretiers en andere Predikers‘ dat ze samen met theatermaker Patrick Nederkoorn maakte, eindigend in het dramatische beeld van een piëta, maar dan met twee mensen die allebei aan een beademingsmachine liggen. In gesprek met programmamaker Arjan Broers vertelden zij over de betekenis die de samenwerking voor hen heeft gekregen.

 

Elske te Lindert zong en speelde piano. Lekendominicaan Sipke Draisma interviewde de schrijfster.

 

‘Wees niet Bang! Heb moed en wees stoer. Laat je niet bang maken en leef voorbij de angst.’ In haar nieuwe boek neemt Holkje van der Veer deze woorden als uitgangspunt om met vertrouwen voorbij de angst te leven. Ze verkent op haar eigen creatieve manier de vele aspecten die deze woorden oproepen, zoals schaamte, onzekerheid, zwijgen maar ook moed en vertrouwen.

 

Ze luistert naar verhalen van ervaringsdeskundigen, waaronder een vluchteling, een verpleegkundige en een student die wacht op een medische ingreep. Het gaat om de moed om te vluchten, de moed om vol te houden, de moed om opnieuw te beginnen. Ze maakt daarbij gebruik van bijbelcitaten (‘Wees niet bang om de Bijbel te openen’), gedichten, observaties en eigen inzichten.

 

Holkje van der Veer o.p. Drijf-veer. Voorbij de angst. Berne Media, ISBN 9789089723406, 160 blz, € 17,95

 

 

zie ook www.dominicanen.nl

Novicen bij de dominicanessen

Donderdag 7 november begonnen twee vrouwen aan een noviciaat bij de dominicanessen van Neerbosch. De laatste keer dat een vrouw intrad was in 1997.

 

Een paar jaar geleden meldden zich enkele vrouwen die belangstelling hadden voor het dominicaanse leven. Dat gebeurde enkele jaren nadat de broeders nieuwe kandidaten kregen. In 2016 droomde zr. Holkje van der Veer in diverse media hardop van een nieuw vrouwenklooster.

 

Behalve met de belangstellenden spraken de verschillende congregaties van dominicanessen in Nederland ook met elkaar. De meeste congregaties zijn immers al jaren bezig met hun voltooiing.

 

In mei 2018 begonnen vier belangstellenden aan een oriëntatiejaar bij de dominicanessen van Neerbosch. Dit was een uitgebreide kennismakingsperiode met maandelijkse bijeenkomsten van ontmoeting, gebed, bezinning en gesprek.

 

De vrouwen maakten kennis met de zusters op de stichtingsdatum van de congregatie van Neerbosch en het Dominicusfeest (8 augustus). Ook een bezoek thuis, in de eigen omgeving, maakte deel uit van het jaar, net als gesprekken met een psycholoog.

 

        Van de vier vrouwen vroegen er twee om in te mogen treden: Marga en Marieke. Dat gebeurde op donderdag 7 november, het feest van de heiligen van de dominicaanse orde. Tijdens de vesperviering vond de intredeceremonie plaats in de Dominicuskapel in Neerbosch. De zusters en enkele familieleden waren hierbij aanwezig en hoorden de motivatie van Marieke en Marga waarom zij deze stap gezet hebben.

 

 

Met de intrede is een tijd van verder ingroeien in het dominicaanse leven begonnen. Net als bij de broeders gebeurt dat verder in stilte, zonder media-aandacht.

 

De congregatie (voluit: de dominicanessen van de H. Familie te Neerbosch) is in 1848 klein begonnen, ‘met enkele vrouwen die zich geroepen wisten om een leven te leiden in toewijding aan God en mensen’, zegt zr. Therese Mentink. ‘Zij vertrouwden erop dat God de weg wel zou wijzen. In dat vertrouwen gaan ook wij op weg.’

 

We vragen u om uw gebed voor de zusters en de novicen.

 

Hoe het 800 jaar geleden begon …

Het leven van Sint Dominicus (1170 – 1221) begon – zoals dat van de meeste andere kinderen – samen met zijn familie en vrienden. Zijn ouders waren in goede doen, maar niet echt rijk.
Het was een vroom gezin. Er waren al twee zonen aan het studeren voor het priesterschap. Maar intussen hadden ze een redelijk normaal leven in Caleruega, in Oud-Castilië.

Toch waren er wat vroege aanwijzingen voor een grote toekomst. Vóór zijn geboorte had Juana, de moeder van Dominicus, een visioen. Ze zag een hond met een vlammende toorts in zijn bek, die tijdens het lopen de hele wereld in vuur en vlam zette. Dat werd geïnterpreteerd als een teken dat haar zoon de wereld in lichterlaaie zou zetten met het Evangelie. Ook verscheen er bij zijn doopsel een soort ster op het voorhoofd van Dominicus.
Dat heeft ertoe geleid dat de toorts en de ster symbolen zijn geworden van Sint Dominicus en van de Orde die hij heeft gesticht.

Hoewel hij een andere kant op had kunnen gaan, volgde Dominicus in de voetstappen van zijn broers en begon hij aan zijn studie voor het priesterschap. Terwijl hij daarmee bezig was, brak er een hongersnood uit en hij is erom bekend dat hij zijn boeken verkocht (het middeleeuwse equivalent van de tegenwoordige computer of smartphone!). Hij gebruikte het geld om voor de armen te zorgen.
Deze edelmoedige jongeman werd kort daarna tot priester gewijd en sloot zich vervolgens aan bij een religieuze gemeenschap in Osma. Hij stelde zich waarschijnlijk een eenvoudig en rustig leven voor. Maar God had, naar het schijnt, andere plannen.

 

Bidden voor elkaars intenties helpt

Als Dominicanessen vormen wij een gebedsgemeenschap.
Bidden is een belangrijke pijler in ons leven.
Door samen te bidden getuigen wij aan elkaar, dat Christus onder ons aanwezig is.
Onze verbondenheid met Christus, onze bezinning en gebed brengen ons ook dichter bij God.

Wij leggen ons leven in Gods Hand en zijn ervan overtuigd dat hij ons bidden en onze intenties hoort.
Dit beperkt zich niet alleen tot ons eigen leven. Wij willen graag anderen “meenemen” in ons gebed. Wanneer u een intentie hebt waarvoor wij samen kunnen bidden… kijk bij het kopje “Bidden” om de intentie op te geven.